పక్కింటి ప్యాలెస్… వెంకట్రావు పరుగు! (Luxury car)

పల్లెటూరి మనసులో అల్లకల్లోలం

మా వూరి పొలిమేరలో, ఏటి వంకకు ఆనుకుని, చిన్నపాటి పెంకుటిల్లులో ఉండే వెంకట్రావు జీవితం చాలా నిశ్శబ్దంగా నడిచేది. పేరుకు మధ్యతరగతి రైతు. నిజానికి, అదొక మధ్యతరగతి ఇరుకు సందు లాంటిది. రెండెకరాల పొలం మీద వచ్చే ఆదాయం, సంసారం లాగడానికి సరిపోయేది. సాయంత్రం వేళ, పొలం గట్లపై కూర్చుని పొగ తాగడం, భార్య వండిన వేడి వేడి రాగి సంగటి తినడం—ఇంతే అతని లోకం. కానీ, ఆ నిశ్శబ్దాన్ని చీల్చుకుంటూ, పక్కింటి వారి వాకిట్లో వచ్చి ఆగే ఒక మెరిసే luxury car సౌండ్, ఆ తర్వాత వెంకట్రావు గుండెల్లో రేగిన ఆలోచనల సుడిగుండం అతని జీవితాన్ని మార్చాయి.

కానీ, ఈ లోకంలోకి అకస్మాత్తుగా ఒక నల్లటి తుఫాను వచ్చింది. పక్కనే పాడుబడిన పెంకుటిల్లు స్థానంలో, రాత్రికి రాత్రే పాలరాతి మేడ, దాని ముందు షెడ్‌లో మెరిసిపోతున్న లగ్జరీ కారు ప్రత్యక్షమయ్యాయి. ఆ మేడ యజమాని, పట్నం నుంచి వచ్చిన ధనశేఖర్. అతను బిజినెస్ చేసి డబ్బు పోగేసుకున్నాడు. ధనశేఖర్ రోజూ కొత్త బట్టల్లో వచ్చి, ఆ కారును తుడుస్తూ, ఆ పక్కనే కూర్చున్న వెంకట్రావు వైపు చిన్న చూపు చూసి నవ్వేవాడు.

వెంకట్రావు మనసులో మొదటిసారి అసూయ అనే పాము బుసకొట్టింది. ‘వాడికి ఉంటే నాకేముంది?’ అని పదిసార్లు మనసులో అనుకున్నా, రాత్రి పడుకున్నా ధనశేఖర్ కారు ఫొటోలే కళ్ల ముందు కదలాడేవి. ఆ కారులో కూర్చుంటే, తానే పెద్ద జమీందారులా కనిపిస్తానేమోనని, వూరి ప్రజలందరూ తనను ‘గ్రేట్’ అంటారేమోనని ఊహించుకున్నాడు. వెంకట్రావుకి కారు నడపడం అటుంచితే, కారుని దగ్గరగా తాకడానికి కూడా భయం. అయినా సరే, ఆ గొప్పతనం అతన్ని నిద్రపోనివ్వలేదు.

కారు కోసం కుస్తీ

వెంకట్రావు తల్లికి ఆ విషయం చెప్పాడు. “నాయనా, మనకు ఆ కారు అవసరమా? పొలం పనికి ట్రాక్టర్ ఉందిగా!” అంది ఆ ముసలమ్మ.

“అవసరం కాదు అమ్మా, గౌరవం! నలుగురిలో గుర్తింపు!” అని గట్టిగా చెప్పి, తన కష్టార్జితం, దాచుకున్న డబ్బు అంతా కలిపి, ఊరి చివర ఉన్న పాత కారు డీలర్ దగ్గరికి వెళ్లాడు. లగ్జరీ కారు కొనడానికి డబ్బు సరిపోలేదు. డీలర్ రాజు నవ్వి, “వెంకట్రావూ, నీ తాహతుకి మించిన కోరికది. ఒక పని చెయ్, నీ పొలం తాకట్టు పెట్టి సెకండ్ హ్యాండ్ కారు తీసుకో,” అన్నాడు.

వెంకట్రావు ఆలోచించాడు. ధనశేఖర్‌ని మించిపోవాలంటే ఏదో ఒకటి చేయాలి. చివరకు, తనకున్న రెండెకరాల పొలాన్ని సగం అమ్మి, మిగిలిన సగాన్ని తాకట్టు పెట్టి, ఒక పాత మోడల్ మారుతీ కారు కొన్నాడు. కారు రంగు ఆకాశం నీలం. నలుపు కాదు, కానీ దానికి లగ్జరీ ఫీలింగ్ అంటించడానికి ప్రయత్నించాడు.

కారు ఇంటి ముందు నిలిపాడు. ధనశేఖర్ వచ్చి చూశాడు. నవ్వాడు. ఆ నవ్వులో వ్యంగ్యం తప్ప గౌరవం లేదు.

డ్రైవింగ్ డ్రామాలు (The Driving Dramas)

వెంకట్రావు డ్రైవింగ్ నేర్చుకోవడానికి ఊర్లో ఉన్న ఒక చిన్న కుర్రాడిని డ్రైవర్‌గా పెట్టుకున్నాడు. మొదటి రోజు ఉదయం.

“ముందు కారు స్టార్ట్ చేయి, వెంకట్రావూ!” అన్నాడు డ్రైవర్.

వెంకట్రావు కంగారులో ఎడమ కాలు బదులు కుడి కాలుతోనే క్లచ్ తొక్కి, కారును ఒక్క ఉదుటున ముందుకు పోనిచ్చాడు. కారు వేగంగా వెళ్లి, దారి పక్కన ఉన్న పెద్ద పశువుల తొట్టెని ఢీకొట్టి, అక్కడే ఆగిపోయింది.

ధనశేఖర్ ఇంట్లో నుంచి బిగ్గరగా నవ్వు వినిపించింది. “ముందు బ్రేక్ ఎక్కడ ఉందో నేర్చుకో!” అని ఎగతాళి చేశాడు.

వెంకట్రావు నెత్తి పట్టుకుని కూర్చున్నాడు. కారుకి కొద్దిగా డామేజ్ అయింది. రిపేర్ చేయించడానికి కొంత డబ్బు ఖర్చు.

రెండో రోజు… పట్టుదలగా మళ్లీ ప్రయత్నించాడు. ఈసారి రోడ్డుపైకి తీసుకెళ్లగలిగాడు. వూరి జనం అంతా చూస్తున్నారు. వెంకట్రావు గర్వంగా నవ్వడానికి ప్రయత్నించాడు. మలుపు వచ్చింది. స్టీరింగ్ తిప్పడం మరిచి, బ్రేక్ బదులు మళ్లీ యాక్సిలరేటర్ తొక్కాడు. కారు అదుపు తప్పి, ధనశేఖర్ కొత్త మేడకు వేసిన పెద్ద కాంపౌండ్ వాల్కు గీసుకుంటూ వెళ్లి, గేటు పక్కన ఉన్న వాటర్ పైపును పగలగొట్టింది.

నీరు పెద్ద ధారగా పైకి లేచింది. ధనశేఖర్ మండిపడి, “నా ఇంటికి ఎంత నష్టం చేశావు? నువ్వు కారు కొనడం ఎందుకు? నీకు ఈ ఆర్భాటం అవసరమా?” అని అరిచాడు. ఈసారి అతని కోపంలో అస్సలు నవ్వు లేదు.

వెంకట్రావుకు ఆ రోజు అర్థమైంది. కారు తనకు సంతోషం ఇవ్వడం లేదు. శాంతిని హరిస్తోంది. పక్కింటి వారితో పోల్చుకోవడానికి తాను ఏకంగా తన పొలాన్ని, ప్రశాంతతను తాకట్టు పెట్టానని తెలుసుకున్నాడు.

ఊహించని పరిష్కారం (The Unexpected Solution)

వెంకట్రావు మూడో రోజు డ్రైవింగ్ క్లాస్‌కి వెళ్ళలేదు. కారుని ఇంట్లోంచి బయటకు తీయలేదు. ఆ రోజు సాయంత్రం, తానెప్పుడూ కూర్చునే పొలం గట్టుపై కూర్చుని, ఆకాశం వైపు చూస్తూ నిట్టూర్చాడు.

అంతలో, పక్కింటి ధనశేఖర్ వణుకుతున్న చేతులతో, పక్కనే ఉన్న కిరాణా షాపు నుంచి ఒక ప్లాస్టిక్ డబ్బాలో పెట్రోల్ తెచ్చుకోవడం చూశాడు. అతని నల్లటి లగ్జరీ కారు ముందు ఆగి ఉంది.

“ఏం జరిగింది ధనశేఖర్ గారూ? మీ కారుకి కూడా చెడిపోయిందా?” అని నవ్వుతూ అడిగాడు వెంకట్రావు.

ధనశేఖర్ మొహం వేలాడేసుకుని, “వెంకట్రావూ, ఏం చెప్పాలి. ఈ కారు కొనడానికి, ఈ మేడ కట్టడానికి కోటి రూపాయల అప్పు చేశాను. సిటీలో వ్యాపారం దెబ్బతింది. అప్పులు కట్టలేక నిన్నటి నుంచి కారులో పెట్రోల్ పోయడానికి కూడా డబ్బు లేదు. కానీ, నలుగురు చూస్తారని, పల్లెటూరిలో గౌరవం ఉంటుందని ఆర్భాటం వదలలేకపోతున్నాను. ఇప్పుడు ఈ కారుని అమ్మినా నా అప్పు తీరదు. లోపల నేను ప్రశాంతంగా లేను,” అని కళ్ల నీళ్లు పెట్టుకున్నాడు.

వెంకట్రావు ఆశ్చర్యపోయాడు. తాను పైకి చూసి అసూయ పడిన గొప్పతనం, లోపల ఇన్ని కష్టాలు దాచుకుందా? ఆర్భాటం వెనుక ఇంత భారం దాగి ఉందా?

వెంకట్రావు వెంటనే లేచి, తన పాత సైకిల్ తీసి, ధనశేఖర్‌కి ఇచ్చి, “దీనిపై వెళ్లి పెట్రోల్ తెచ్చుకోండి. మీ అప్పుల గురించి, గొప్పతనం గురించి ఆలోచించకండి. పడుకునే ముందు ప్రశాంతంగా నిద్ర పట్టే రోజుకోసం ప్రయత్నించండి,” అని చెప్పాడు.

ఆ రోజు రాత్రి వెంకట్రావు హాయిగా నిద్రపోయాడు. మరుసటి రోజు ఉదయం, ఆ పాత మారుతీ కారుని డీలర్‌కు తిరిగి ఇచ్చేసి, పొలాన్ని తాకట్టు నుంచి విడిపించాడు. ఆ కారుపై పెట్టిన పెట్టుబడికి బదులు, మిగిలిన డబ్బుతో తల్లికి కొత్త చీర, పిల్లలకు బొమ్మలు కొన్నాడు.

అవసరం లేని గొప్పతనం కోసం వెంపర్లాడటం, ఇతరులతో పోల్చుకోవడం(comparison) అనేది మధ్య తరగతి ప్రజల జీవితాలను నిశ్శబ్దంగా నాశనం చేసే పెద్ద సమస్య. ఆర్భాటం అప్పుల భారాన్ని, ఆందోళనను మాత్రమే ఇస్తుంది. మన సామర్థ్యం, అవసరం మేరకే జీవించడం, అప్పులు లేకుండా ఉండటమే నిజమైన సంపద మరియు సంతోషం.

మీ జీవితంలో ధనశేఖర్ ఆర్భాటం కంటే, వెంకట్రావు ప్రశాంతతను ఎంచుకోవడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా?