attitude meaning story : పొలం గట్లపై అహంకారం కథ

ఆముదాలవలస అహంకారి

తూర్పుగోదావరి జిల్లాలోని ఆముదాలవలస అనే పచ్చని పల్లెటూరులో ఉండేవాడు ధర్మయ్య (45). ధర్మయ్యకు ఊరి చివర్లో పెద్ద పది ఎకరాల మాగాణి ఉంది. వర్షాలు బాగా పడితే, ఆ ఊరిలో అతనే పెద్ద రైతు. ఈ ధనం, ఆస్తి అతనికి విపరీతమైన దర్పం (attitude meaning: Arrogance) పెంచింది.

“నువ్వు నా స్థాయిలో లేవురా!” అని పొలం కౌలుకు అడిగిన చిన్న రైతులతో అనేవాడు. ధర్మయ్య ప్రవర్తన ఊరందరికీ ఇబ్బందిగా ఉండేది. పంచాయితీలో కూర్చున్నా, బడి పిల్లల ఫీజుల గురించి చర్చ జరిగినా, “నాకు లక్షల ఆదాయం వస్తుంది, నాకు చిన్న చిన్న విషయాలు చెప్పకండి,” అంటూ తన వైఖరిని ప్రదర్శించేవాడు.

అతని భార్య శారద, “మీ మనస్తత్వం వల్ల రేపు కష్టమొస్తే ఎవరూ పలకరు,” అని చెప్పినా, “ఏం పర్లేదు శారదా! ధనమే మన బంధువు,” అంటూ నవ్వేవాడు.

బందైన బండి

ఒకసారి, ధర్మయ్య తన పంటను మార్కెట్‌కు తీసుకెళ్తున్నాడు. దారిలో పొలాల మధ్య ఉన్న పాత కచ్చా రోడ్డు పక్కన బండి టైర్ దిగబడింది. ధర్మయ్య పెద్దమనిషి కాబట్టి, ఎప్పుడూ సొంతంగా డ్రైవ్ చేయడు, అతను పక్కకు వచ్చి చిరాకుపడ్డాడు. అతని అనుచరులు ఎంత ప్రయత్నించినా, టైర్ పైకి రాలేదు.

అప్పుడే, పక్క పొలం గట్లపై నుంచి, ధర్మయ్య తరచూ చులకనగా మాట్లాడే కూలీ, శంకర్ (28), పశువులను తోలుకుంటూ వచ్చాడు. శంకర్ దయతో “ధర్మయ్య బాబూ! ఆ బండి లోడ్ ఎక్కువైంది. మీరు మీ అధికార ధోరణిని వదిలి, బండి వెనుక నుంచి పట్టుకుని తోయడానికి సహాయం చేయండి. నేను ముందు చక్రం తిప్పుతాను,” అన్నాడు.

ధర్మయ్య అహంకారం అడ్డుకుంది. “నేను తోయాలా? ఎవరితో మాట్లాతున్నావో తెలుసా?” అని కోపంగా అరిచాడు.
శంకర్ నవ్వి, “బాబూ! బండి రోడ్డుపై ఉంటే మీరే పెద్ద మనిషి. బురదలో కూరుకుపోతే, నలుగురి సాయమే పెద్దది. మీ దర్పం ఇక్కడ పనికిరాదు,” అని చెప్పి, తన దారిన వెళ్లిపోయాడు.

ధర్మయ్య చాలా సేపు కోపంతో అరిచినా ప్రయోజనం లేకపోయింది. చివరికి, పక్కనే ఉన్న మరో ఇద్దరు కూలీల సాయం తీసుకున్నాడు. “మనిషికి సహాయ వైఖరి ముఖ్యం కానీ, అధికారం కాదు,” అని శంకర్ మాటలు పదే పదే గుర్తుకొచ్చినా, “నేను ఆ పరిస్థితికి దిగజారను,” అనుకున్నాడు తప్ప మారలేదు.

బొక్కెన (Bucket) దొంగతనం

కొన్ని రోజుల తర్వాత, ధర్మయ్య పొలంలో ఉండే మోటారుకి నీరు తోడుకునే పాత ఇనుప బొక్కెన (Bucket) ఎవరో దొంగిలించారు. అది పెద్ద వస్తువు కాకపోయినా, అది ధర్మయ్య గౌరవానికి సంబంధించిన విషయం. అతను వెంటనే పంచాయితీ పెట్టాడు.

పంచాయితీలో ధర్మయ్య పది మంది పేర్లను అనుమానంగా చెప్పాడు, వారందరినీ చిన్న చూపు చూసేవాడే. “నా పరువు తీయడానికే చేశారు. ఇది వాళ్ల కుళ్లు మనస్తత్వం,” అన్నాడు.

అప్పుడు వృద్ధుడు, జ్ఞాని అయిన పెద్దయ్య నవ్వి, “ధర్మయ్యా! నీకు ఎప్పుడూ అందరిపై అనుమానమే. నువ్వు ఎవరితోనూ నవ్వుతూ మాట్లాడవు. నీ ధోరణి వల్ల, ఎవరైనా దొంగిలించినా, అది నీకు బుద్ధి చెప్పడానికే అని ఊరంతా నమ్ముతారు. నువ్వు ఒక చిన్న వస్తువు పోగొట్టుకున్నావు. కానీ నీ ప్రవర్తన వల్ల, ఊరిలో అనుబంధాన్ని పోగొట్టుకున్నావు. ఎవరు దొంగిలించారో తెలుసుకోవాలంటే, ముందు మనుషులతో మంచిగా ఉండు,” అని తీర్పు చెప్పాడు.

ఈ సంఘటన ధర్మయ్యలో ఒక భయాన్ని కలిగించింది. తన వైఖరి వల్ల, రేపు ఏదైనా పెద్ద నష్టం జరిగితే, ఊరు తనకు సాయం చేయదేమో అనిపించింది. అయినా, దర్పం వదలకుండా, “పెద్దాయనకి నేను అంటే పడదు,” అని తనను తానే సమర్థించుకున్నాడు.

ఆటోలో అవమానం

ధర్మయ్య కూతురు పెళ్లికి, దగ్గర సంబంధీకులను పిలవడానికి పక్క ఊరు వెళ్లాల్సి వచ్చింది. తన కారు నడిపేవారు సెలవులో ఉన్నారు. తప్పక, ఊరిలో ఉన్న ఏకైక పాత ఆటోను ఎక్కాడు. ఆ ఆటో డ్రైవర్, ఏకాంబరం, పల్లెటూరి హాస్యానికి పెట్టింది పేరు.

దారిలో ఒక వ్యక్తి చేతిలో పాత ఫోన్ చూసి, ధర్మయ్య ఆటోలో నుంచి “నేను లక్ష రూపాయల ఫోన్ వాడతాను. వీడి స్టేటస్ చూడు,” అంటూ చౌకగా నవ్వాడు.

ఏకాంబరం అద్దంలో నుంచి ధర్మయ్యను చూసి నవ్వి, “అవును బాబూ! మీరు పెద్ద ధనవంతులు. మరి ఆ లక్ష రూపాయల ఫోన్ ఎక్కడ? మీరు ఆటోలో ఎందుకున్నారు? మన సంపద (Wealth) మన హోదాను చెప్పొచ్చు. కానీ మన ప్రవర్తన (Behavior) మాత్రమే మన నిజమైన స్థాయిని (Range) చెబుతుంది.” అని నవ్వుతూ అన్నాడు.

ఆటో డ్రైవర్ మాటలు ధర్మయ్యకు అవమానంగా అనిపించినా, అందులో ఉన్న నిజం, అతని మనస్తత్వాన్ని కొద్దిగా కదిలించింది. తన స్థాయిని నిరంతరం ప్రదర్శించాలనే ధోరణి ఎంత హాస్యాస్పదంగా ఉంటుందో మొదటిసారి అర్థమైంది.

మారుతున్న మనస్తత్వం

అదే రోజు సాయంత్రం, కూతురి పెళ్లి శుభలేఖలు పంచడానికి ధర్మయ్య శంకర్ ఇంటికి వెళ్ళాడు. “ఏంటి బాబూ? ఈ పెద్ద మనిషి మా ఇంటికి రావడమా?” అని శంకర్ ఆశ్చర్యపోయాడు.

ధర్మయ్య నవ్వుతూ, “శంకర్! నేను ఇక్కడికి ఒక రైతుగా వచ్చాను. నా అహంకారం (Ego) నన్ను ఎంతో దూరం నడిపింది. కానీ నా కూతురి పెళ్లి శుభలేఖ పంచడానికి నా అనుబంధం (Relationship) నన్ను నీ ఇంటికి తీసుకొచ్చింది,” అని వినయంగా శుభలేఖ అందించాడు.

శంకర్ ఆనందంగా శుభలేఖ తీసుకున్నాడు. ధర్మయ్యకు అప్పుడు అర్థమైంది— తన గర్వంతో కూడిన వైఖరి (Attitude)ని వదిలి, చిరునవ్వు, వినయంతో కూడిన ప్రవర్తనను చూపించినప్పుడు, ప్రజలు అతన్ని ఎంత త్వరగా గౌరవించారో!

ధర్మయ్య కొత్త సిద్ధాంతం

ధర్మయ్య పూర్తిగా మారాడు. మరుసటి సంవత్సరం వర్షాలు తక్కువగా పడినప్పుడు, ధర్మయ్య తన పొలంలో కొంత భాగాన్ని, నీరు లేని చిన్న రైతులకు వాడుకోమని ఇచ్చాడు. ఈ సానుకూల ధోరణి (Positive Attitude) ఊరందరినీ ఆశ్చర్యపరిచింది.

కూతురి పెళ్లి సమయంలో, ధర్మయ్య తన పాత డైరీలో ఇలా రాశాడు:

“డబ్బు పోతే తిరిగి సంపాదించవచ్చు. కానీ మనుషులను పోగొట్టుకుంటే తిరిగి సంపాదించలేము. నేను ‘రేంజ్‘ గురించి ఆలోచించాను. కానీ నిజమైన ‘స్థాయి‘ అనేది మన పొలంలో కాదు, పక్కవాడికి మనం ఇచ్చే గౌరవంలో ఉంటుంది. ఇదే అసలు దృక్పథం (Attitude) అర్థం.“

మన వైఖరి (Attitude) అనేది ఒక ఆస్తి లాంటిది. దాన్ని ఇతరులపై అధికారం చలాయించడానికి ఉపయోగించినప్పుడు, అది మనల్ని ఒంటరి చేస్తుంది. అదే వైఖరిని, ఇతరులకు సాయం చేయడానికి, గౌరవించడానికి ఉపయోగించినప్పుడు, అది మనల్ని రాజాలా చేస్తుంది. పల్లెటూరి జీవితంలో డబ్బు కంటే, మనుషుల ప్రవర్తనే అసలైన సంపద.

❓ మీ కోసం ప్రశ్న

మీ జీవితంలో ఒక గర్విష్టి వ్యక్తి యొక్క వైఖరిలోని మార్పును చూసినప్పుడు, మీరు వ్యక్తిగతంగా ఏ గొప్ప పాఠం నేర్చుకున్నారు?