Premium Brand Story: లోగో మాయ

హైదరాబాద్‌లోని అమీర్‌పేట్ గల్లీల్లో ఒక చిన్న ‘కాంక్రీట్ డబ్బా‘ లాంటి గది. ఆ గదిలో ఏసీ లేదు కానీ, గోడకు తగిలించిన హ్యాంగర్ల మీద మాత్రం ఒక్కోటి ఐదు వేల రూపాయల ఖరీదు చేసే షర్టులు (premium brand shirts) రాజసం ఉట్టిపడేలా వేలాడుతున్నాయి. గది మూలలో ఉన్న టేబుల్ ఫ్యాన్ ‘కిర్రు.. కిర్రు‘ మంటూ వేడి గాలిని విసురుతోంది. ఆ గాలికి చెమటలు పడుతున్నా, రవి మాత్రం అద్దం ముందు నిలబడి తన షర్టు కాలర్ మీద ఉన్న ఆ చిన్న ‘లోగో’ను సరిచేసుకుంటున్నాడు.

రవి ఒక చిన్న సాఫ్ట్‌వేర్ కంపెనీలో నెలకు 25 వేల రూపాయల జీతానికి పనిచేస్తున్నాడు. కానీ అతని మనస్తత్వం మాత్రం కోటీశ్వరుడిది. అతని దృష్టిలో మనిషి విలువ అతను వేసుకునే బట్టల బ్రాండ్‌ను బట్టి ఉంటుంది. ఆఫీసులో ఎవరైనా కొత్త షర్టు వేసుకుని వస్తే, రవి కళ్ళు మనుషుల ముఖాల కంటే ముందు వారి కాలర్ వెనుక ఉన్న ‘ట్యాగ్‘ మీదకు వెళ్తాయి. అది ఏ బ్రాండ్? ఎంత ధర ఉంటుంది? అని లెక్కలు వేయడంలో అతను ఒక ఆరితేరిన ‘బ్రాండ్ డిటెక్టివ్‘.

ఆకలి వేసినా.. లోగో ముఖ్యం!

రవి ఈ Premium Brands పిచ్చిలో ఎంతలా మునిగిపోయాడంటే, క్రెడిట్ కార్డులన్నీ ఈఎంఐలతో నిండిపోయాయి. ఆఫీసులో స్నేహితుల ముందు గొప్పగా కనిపించడం కోసం ఎనిమిది వేల రూపాయల షూస్ కొంటాడు, కానీ మధ్యాహ్నం భోజనానికి మాత్రం డబ్బులు లేక “కడుపు బాలేదు, ఉపవాసం” అని అబద్ధం చెప్పి క్యాంటీన్ వెనుక దాక్కుంటాడు.

ఒకరోజు రవి తన తల్లిదండ్రులు ఉండే ఊరికి వెళ్ళాడు. ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టగానే అతని మనసు ఒక్కసారిగా కలుక్కుమంది. అతని తండ్రి పదేళ్ల క్రితం కొన్న పాత వాచీకి దారం కట్టుకుని తిరుగుతున్నాడు. తల్లి మోకాలి నొప్పులతో అల్లాడిపోతోంది. “హాస్పిటల్‌కు వెళ్దామా అమ్మా?” అని అడిగితే, “వద్దులేరా రవీ.. ఇప్పుడు అంతంత ఖర్చులు ఎందుకు? ఆ మందుల డబ్బులతో నువ్వు ఏదైనా మంచి బట్టలు కొనుక్కో” అంది ఆమె ప్రేమగా.

ఆమెకు తెలియదు, రవి వేసుకున్న ఆ షర్టు ధరతో ఆమెకు నెలరోజుల పాటు ఫిజియోథెరపీ చేయించవచ్చని. తన కొడుకు పెద్ద ఆఫీసర్ అని, అందుకే ఖరీదైన బట్టలు వేసుకుంటున్నాడని ఆ తల్లి మురిసిపోయేది. కానీ రవి మాత్రం ఆ ముసుగులో లోపల కాలిపోతున్నాడు.

ఆఫీసు పార్టీ

ఆఫీసులో ఒక పెద్ద సక్సెస్ పార్టీ ఇచ్చారు. నగరంలోని ఒక స్టార్ హోటల్‌లో డిన్నర్. రవి ఎలాగైనా అందరినీ ఆశ్చర్యపరచాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. తన దగ్గర ఉన్న చివరి క్రెడిట్ కార్డ్ లిమిట్‌ను వాడి, పది వేల రూపాయల ఖరీదైన ‘ఇంటర్నేషనల్ బ్రాండ్‘ బ్లేజర్ కొన్నాడు.

పార్టీకి వెళ్ళిన రవికి అక్కడ తన బాస్, మిస్టర్ ప్రకాష్ కనిపించారు. ప్రకాష్ కోట్లలో టర్నోవర్ చేసే కంపెనీ యజమాని. రవి తన బ్లేజర్‌ను ప్రదర్శిస్తూ ప్రకాష్ దగ్గరికి వెళ్లి “సర్, ఈ బ్రాండ్ మీకే నచ్చుతుంది అనుకుంటున్నాను.. చాలా ప్రీమియం క్వాలిటీ” అన్నాడు గర్వంగా.

ప్రకాష్ నవ్వుతూ రవి బ్లేజర్‌ను తాకి చూసి, “చాలా బాగుంది రవి. నాది కూడా ఇప్పుడే కుట్టించి తెచ్చారు, ఒకసారి చూడు” అని తన కోట్ చూపించాడు. అది చూడటానికి రవి కోట్ కంటే పది రెట్లు మెరుగ్గా, చాలా సాఫ్ట్‌గా ఉంది. “దీని ధర ఎంత ఉంటుంది సర్? యాభై వేలా? లక్షా?” అని అడిగాడు రవి ఆత్రుతగా.

ప్రకాష్ నవ్వి, “లేదు రవి, ఇది మన పాత బస్తీలో ఉండే ఒక టైలర్ కుట్టాడు. బట్ట వెయ్యి రూపాయలు, కుట్టుకూలి ఐదు వందలు. మొత్తం 1500 రూపాయలు మాత్రమే” అన్నాడు.

రవికి ఒక్కసారిగా తల తిరిగినట్టయ్యింది. పది వేల రూపాయల బ్రాండెడ్ కోట్ కంటే, పదిహేను వందల అన్-బ్రాండెడ్ కోట్ చాలా రిచ్‌గా కనిపిస్తోంది. అక్కడున్న మిగతా వాళ్ళు కూడా ప్రకాష్ కోట్‌నే మెచ్చుకుంటున్నారు. ఎవరికీ రవి పది వేల రూపాయల లోగో కనిపించలేదు.

అసలైన పాఠం

ఆ రాత్రి రవికి నిద్ర పట్టలేదు. తన కళ్లముందు రెండు దృశ్యాలు తిరుగుతున్నాయి. ఒకటి, పది వేల రూపాయల షర్టు వేసుకుని, ఇంట్లో నూనె ప్యాకెట్ కొనడానికి కూడా డబ్బులు లేక ఇబ్బంది పడుతున్న తను. రెండు, పదిహేను వందల సాదాసీదా బట్టలు వేసుకుని, వందల మందికి జీతాలిస్తున్న తన బాస్.

మరుసటి రోజు రవి ఒక ప్రయోగానికి పూనుకున్నాడు. తన దగ్గర ఉన్న ఒక బ్రాండెడ్ వైట్ షర్టును (Rs. 5000), అలాగే ఫుట్ పాత్ మీద కొన్న ఒక సాధారణ వైట్ షర్టును (Rs. 500) పక్కపక్కన పెట్టి తన స్నేహితులకు చూపించాడు. “దీనిలో ఏది ఖరీదైనదో చెప్పండి?” అని అడిగాడు. ఆశ్చర్యకరంగా, పది మందిలో ఎనిమిది మంది ఆ 500 రూపాయల షర్టునే ఖరీదైనదని చెప్పారు. ఎందుకంటే దాని క్వాలిటీ, స్టిచ్చింగ్ ఫినిషింగ్ అంత బాగుంది.

రవికి అప్పుడు అర్థమైంది.. మనం డబ్బులు చెల్లిస్తోంది వస్తువు క్వాలిటీ కోసం కాదు, కేవలం ఆ ‘లోగో‘ కోసం. ఆ చిన్న లోగో మనకి ఇచ్చే గౌరవం కంటే, మన జేబుకు చేసే నష్టం చాలా ఎక్కువని అతను గ్రహించాడు.

మార్పు మొదలైంది

రవి వెంటనే తన దగ్గర ఉన్న అనవసరమైన బ్రాండెడ్ వస్తువులన్నింటినీ సెకండ్ హ్యాండ్ సైట్లలో అమ్మేశాడు. వచ్చిన డబ్బుతో తన తల్లిని పెద్ద హాస్పిటల్‌కు తీసుకెళ్ళాడు. తన తండ్రికి ఒక మంచి వాచీ కొనిచ్చాడు. ఇప్పుడు రవి వేసుకునే బట్టల మీద పెద్ద పెద్ద లోగోలు లేవు, కానీ అతని మొఖంలో ఒక తెలియని ప్రశాంతత ఉంది.

బ్రాండ్ అనేది బట్టల్లో ఉండకూడదు, మన పనిలో ఉండాలి. ట్రస్ట్ మరియు క్వాలిటీ (Quality and Trust) ముఖ్యం కానీ, పక్కవాళ్లకు చూపించుకోవడం కోసం చేసే ఖర్చు కాదు. మన ఆర్థిక స్థితికి (Financial Status) మించి చేసే అప్పులు మనల్ని అందమైన జైలులో బంధిస్తాయి.

విలువ అనేది ధరలో ఉండదు, మనం ఆ వస్తువును వాడే విధానంలో మరియు మన వ్యక్తిత్వంలో ఉంటుంది. బ్రాండెడ్ షర్టు వేసుకున్నప్పుడు వచ్చే గౌరవం కేవలం ఆ క్షణం వరకే ఉంటుంది, కానీ బాధ్యతగా కుటుంబాన్ని చూసుకున్నప్పుడు వచ్చే గౌరవం జీవితాంతం ఉంటుంది.

❓ మీ కోసం ప్రశ్న

మీరు కూడా ఎప్పుడైనా కేవలం ‘లోగో’ కోసం లేదా ఇతరులను మెప్పించడం కోసం మీ జేబుకు మించిన ఖర్చు చేశారా? ఆ తర్వాత మీరు పొందిన అనుభవం ఏమిటి? కామెంట్ సెక్షన్‌లో తెలియజేయండి.