(Teenage Financial Lessons)– పల్లె కుర్రాడికి టెక్నాలజీ భారం

నమస్కారం! ప్రతి తరంలోనూ ‘లగ్జరీ’ (విలాసం) అనే దానికి ఒక కొత్త రూపం ఉంటుంది. 20 ఏళ్ల క్రితం టీవీ లగ్జరీ అయితే, ఈ రోజుల్లో ఇంటర్నెట్ లేని జీవితం నరకం. Teenage Financial Lessons నేర్చుకోవడానికి ఈ కథ మీకు బాగా ఉపయోగపడుతుంది. మన కథానాయకుడు సూర్యం పల్లెటూరిలో ఉండే 16 ఏళ్ల కుర్రాడు. 10వ తరగతి చదువుతున్నాడు. అతనికి లగ్జరీ అంటే… ఊరిలో ఏ ఒక్క విద్యార్థి దగ్గరా లేని, చదువుకు ఉపయోగపడే ఒక ల్యాప్‌టాప్. ఈ ల్యాప్‌టాప్ కోసం సూర్యం పడిన తపన, అతను దాచుకున్న డబ్బు, చివరికి అతనికి ఎదురైన ఊహించని షాక్ గురించి ఈ కథ.

అందరి కళ్ళలో ఆకాంక్ష

సూర్యం వాళ్లది చిన్న పల్లెటూరు. వాళ్ల నాన్న చిన్న రైతు, అమ్మ చేతి పనులు చేస్తుంది. చదువులో సూర్యం ఎప్పుడూ ఫస్ట్. అతని స్కూల్లో కంప్యూటర్లు ఉన్నా, అవి ఏనాడూ సరిగ్గా పనిచేసిన పాపాన పోలేదు.

ఒక రోజు, టీచర్ స్కూల్‌లో ప్రాజెక్ట్ ఇచ్చారు. “మీరందరూ ప్రపంచంలో అత్యంత వేగవంతమైన కంప్యూటర్‌లపై ఒక నివేదిక తయారు చేయాలి. దాని గురించి మీరు సొంతంగా ఆన్లైన్లో రీసెర్చ్ (online research)చేయాలి,” అన్నారు.

సూర్యంకి ఆ మాట వినగానే కడుపులో దేవినట్లు అయ్యింది. ‘ఆన్లైన్’ ఎక్కడిది? ఊరిలో ఇంటర్నెట్ (internet) లేదు, పక్క ఊరికి వెళ్లాలంటే బస్సు ఖర్చు. పది మంది కలిసి ఒకే కంప్యూటర్ చూస్తే, ‘ఫాస్ట్ కంప్యూటర్’ గురించి ఎలా అర్థమవుతుంది?

సూర్యం క్లాస్ మేట్ (class mate) వెంకట్ మాత్రం, “ఏముందిరా సూర్యం! మా బాబాయ్ సిటీ నుంచి తెచ్చిన పాత ల్యాప్‌టాప్‌లో చూశాను. వికీపీడియాలో (wikipedia) బాగా రాసి ఉంది,” అని గొప్పగా చెప్పాడు.

సూర్యం కళ్ళలో అప్పుడే ల్యాప్‌టాప్ అనే కల మొదలైంది. ల్యాప్‌టాప్ ఉంటే, తను టెన్త్‌లో స్టేట్ టాపర్‌గా నిలబడవచ్చు. అతనికి ల్యాప్‌టాప్ కేవలం ఒక వస్తువు కాదు, అది సిటీకి వెళ్లే ఒక బ్రిడ్జిగా కనిపించింది.

“నాన్నా! నాకొక ల్యాప్‌టాప్ కావాలి. పాతదైనా పర్లేదు. సిటీలో సెకండ్‌హ్యాండ్‌వి 10 వేలకు దొరుకుతాయంట,” అని ధైర్యం చేసి అడిగాడు సూర్యం.

తండ్రి నవ్వి, “ఒరే సూర్యం! ఆ 10 వేలతో మనం పొలానికి ఎరువులు కొనొచ్చు, లేదా నీ కాలేజీ అడ్మిషన్ ఫీజు కట్టొచ్చు. నీకు బుక్స్‌లో ఉన్న చదువు చాలు. ఆ కంప్యూటర్లు మనలాంటి వాళ్ళకి కాదు,” అని మెల్లగా తప్పించుకున్నాడు.

రాత్రి కూలీ, రహస్య పొదుపు

తండ్రి మాటలు సూర్యం గుండెకు తగిలాయి. సొంతంగా డబ్బు సంపాదించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.

అలా ఆలోచిస్తుండగా, ఊరి చివరన ఉండే ముసలి మస్తాన్ మామ గుర్తుకొచ్చాడు. మస్తాన్ మామ పాత సామాన్లు, ఇనుప ముక్కలు కొని, సిటీకి పంపుతుంటాడు. మస్తాన్ మామకు ఎవరూ ఇష్టం ఉండరు, మాట్లాడరు. ఎప్పుడూ మొహం ముడుచుకునే ఉంటాడు.

ఒక రోజు రాత్రి, దైర్యం చేసి మస్తాన్ మామ దగ్గరకు వెళ్ళాడు. “మామయ్యా! రాత్రి పూట మీ గోడౌన్‌లో పాత సామాన్లు సర్దడానికి, లెక్కలు రాయడానికి నాకు పని ఇవ్వగలరా? ఎంత ఇస్తారు?”

మస్తాన్ మామ వింతగా చూసి, “పగలంతా చదువుకుంటావు కదా? రాత్రికి పనంటే కష్టం. అయినా… నీకు గంటకు 10 రూపాయలు ఇస్తాను. మాట్లాడకు, పని చెయ్యి!” అని ఒప్పుకున్నాడు.

సూర్యం ఆనందంగా ఒప్పుకున్నాడు. చదువు, రాత్రి కూలి… రాత్రి 9 నుంచి 12 వరకు మస్తాన్ మామ దగ్గర పనిచేసేవాడు. సూర్యం తండ్రి, తల్లి నిద్రపోయాక, ఇంట్లో నుంచి దొంగచాటుగా బయటికి వెళ్ళేవాడు. ఇది అతని జీవితంలో మొదటి అడుగు – లగ్జరీ కోసం రహస్యంగా అడుగులు వేయడం.

మస్తాన్ మామ ఇచ్చిన పాత లెక్కల పుస్తకంలో, పాత ఇనుముకు సంబంధించిన లెక్కలు రాయడం కూడా సూర్యంకి చదువులో ఉపయోగపడింది. మస్తాన్ మామకి లెక్కలు అంటే మహా చిరాకు. తప్పు రాసినా, “ఈ లెక్కలన్నీ దేనికి? పాడుచేయడానికి తప్ప!” అని కోప్పడేవాడు.

సూర్యం ఒక సంవత్సరం పాటు ప్రతి నెలా 1,500 రూపాయల వరకు దాచుకున్నాడు.

ఆఖరి లక్ష్యం

పదో తరగతి పరీక్షలు దగ్గర పడుతున్నాయి. ఇప్పుడు ల్యాప్‌టాప్ చాలా అవసరం. మొత్తం 9,500 రూపాయలు పోగయ్యాయి.

సూర్యం తన మిత్రుడు వెంకట్‌తో కలిసి సిటీకి బయలుదేరాడు. వెంకట్ వాళ్ళ బాబాయ్ పాత ల్యాప్‌టాప్‌లు అమ్మే షాప్ గురించి చెప్పాడు.

షాప్‌లో పాత, నల్లటి, బాగా వాడిన ఒక ల్యాప్‌టాప్‌ను సూర్యం చూశాడు. ధర: 9,000 రూపాయలు. అది చూడటానికి గొప్పగా ఏమీ లేదు. కానీ, అందులో ఇంటర్నెట్ పనిచేస్తుంది, వర్డ్ డాక్యుమెంట్లు (word documents) ఓపెన్ అవుతాయి. అదే సూర్యంకి లగ్జరీ.

“నా డబ్బుతో కొన్నాను! నేను గెలిచాను!” అనుకుంటూ సూర్యం ఆ ల్యాప్‌టాప్‌ను ఒక పాత సంచిలో వేసుకుని, బస్సు ఎక్కాడు.

సాయంత్రం ఇంటికి చేరుకున్నాడు. తల్లిదండ్రులు పొలం నుంచి ఇంకా రాలేదు. సూర్యం తన గదిలో ల్యాప్‌టాప్‌ను టేబుల్‌పై పెట్టి, దాన్ని ఆన్ చేసి చూస్తూ, తన కష్టాన్ని తలుచుకుని చాలా సంతోషించాడు.

ఇంతలో, వాళ్ల నాన్న పొలం నుంచి అలసిపోయి ఇంటికి వచ్చారు.

“ఏంట్రా సూర్యం? ఈ పెద్ద పెట్టె ఏమిటి?” అని అడిగారు తండ్రి.

సూర్యం గర్వంగా, “నాన్నా! ఇదే ల్యాప్‌టాప్! నేను ఒక సంవత్సరం పాటు మస్తాన్ మామ దగ్గర పనిచేసి, సంపాదించిన డబ్బుతో కొన్నాను. ఇక నేను స్టేట్ టాపర్‌గా నిలబడతాను,” అని చెప్పి, ఆ పాత ల్యాప్‌టాప్‌ను చూపించాడు.

తండ్రి మొహంపై ఎలాంటి ఆశ్చర్యం లేదు. నవ్వూ లేదు. చిరాకూ లేదు.

తండ్రి ప్రశాంతంగా, “మంచిదైంది సూర్యం! నువ్వు కష్టపడి సంపాదించడం నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది. నిజానికి… నువ్వు ఆ ల్యాప్‌టాప్ గురించి అడిగినప్పుడే, నేను కూడా నిన్ను అడగకుండా, నీ కాలేజ్ ఫీజు కోసం దాచిన 12 వేల నుంచి ఒక ల్యాప్‌టాప్ కొని తీసుకొచ్చాను,” అని చెప్పారు.

సూర్యంకి పెద్ద షాక్ తగిలింది. “ఏ… ఏమంటున్నారు నాన్నా? మీ దగ్గర డబ్బు ఉందా? ఎక్కడ ఆ ల్యాప్‌టాప్? ఎందుకు దాచారు?”

నిజమైన అవసరం

తండ్రి మెల్లగా సూర్యం చేతిని పట్టుకుని, స్టోర్ రూమ్‌లోకి తీసుకెళ్లారు. పాత సంచులు, కట్టెల మధ్యలో ఒక పెద్ద కార్టన్ పెట్టె ఉంది. తండ్రి దాన్ని తెరిచారు.

అందులో ఉన్నది ల్యాప్‌టాప్ కాదు. అది ఒక 20 ఏళ్ల పాత, భారీగా ఉండే డెస్క్‌టాప్ కంప్యూటర్ సెట్! పాత CRT మానిటర్, ఒక పెద్ద CPU బాక్స్, పసుపు రంగులోకి మారిన కీబోర్డ్!

“ఇదేరా! మొన్న సంక్రాంతికి సిటీకి వెళ్ళినప్పుడు కొన్నాను. 12 వేలు ఖర్చయ్యాయి,” అన్నారు తండ్రి.

“12 వేలా? నాన్నా! దీనికి 3 వేలు కూడా ఇవ్వరు! ఇది పాత చెత్త!” అని సూర్యం బాధగా అరిచాడు. అతని కళ్ళలో నీళ్లు తిరిగాయి. తన కష్టం, తన కల, తన తండ్రి చూపించిన ఈ పాత చెత్త‌తో పోలిస్తే చిన్నదైపోయింది.

“నేను నీకు అప్పుడే చెప్పాను కదా? ‘కంప్యూటర్ మనలాంటి వాళ్లకి కాదు’ అని. ఎందుకంటే, నువ్వు స్టేటస్ చూస్తావు అని నాకు తెలుసు. నువ్వు ఈ పాత మానిటర్ చూసి సిగ్గుపడి, చదువుపై శ్రద్ధ పెట్టవేమోనని భయపడ్డాను. అందుకే దాచాను,” అన్నారు తండ్రి.

తండ్రి ఆ పాత డెస్క్‌టాప్‌ను ఆన్ చేశారు. అదంతా ‘క్రాష్’ అయ్యి ‘ఎర్రర్’ చూపించింది.
“చూశావా? ఈ ఆన్లైన్, ఈ లగ్జరీ వస్తువులు మనకు సెట్ అవ్వవు. వీటిని కొంటే, డబ్బుతో పాటు మన మనశ్శాంతి కూడా పోతుంది,” అన్నారు తండ్రి.

“నాన్నా! మరీ ఇంత మోసమా? దీన్ని కొని కూడా ఎందుకు దాచారు?” అని సూర్యం ఏడుస్తూ అడిగాడు.

తండ్రి నవ్వి, “ఒక రహస్యం చెప్పనా? నేను దీన్ని కొన్నది నీ చదువు కోసం కాదు,” అని పక్కన ఉన్న చిన్న, పాత నోట్ బుక్ చూపించారు. “మన పొలంలో ఎన్ని ఎరువులు వేశాను, ఎంత పెట్టుబడి పెట్టాను, ఎంత లాభం వచ్చిందో… లెక్కలు రాయడానికి నాకు కంప్యూటర్ కావాల్సి వచ్చింది. పొలాల వివరాలు అన్నీ ఒక ఎక్సెల్ ఫైల్‌లో వేయాలని అనుకున్నాను. అందుకే కొన్నాను. కానీ, ఇది కూడా పనిచేయలేదు. అందుకే వదిలేశాను.”

నిజమైన లగ్జరీ (Teenage Financial Lessons)

సూర్యం నవ్వాలో, ఏడ్వాలో అర్థం కాలేదు. తండ్రి తన కోసం ల్యాప్‌టాప్ కొనలేదు, పొలంలో లెక్కలు రాయడానికి కొన్నారు! నిజమైన మధ్యతరగతి లగ్జరీ అంటే, తమ అవసరాలను తీర్చుకునే సాధనం, కానీ ఇతరులకు కనిపించే ఆడంబరం కాదు అని అర్థమైంది.

“నాన్నా! మీరు కొన్నది పనికి రాకపోయినా, అది నాకంటే ముందే వచ్చింది. నేనిప్పుడు ఏం చేయాలి?” అన్నాడు సూర్యం.

సూర్యం ఆలోచించి, తండ్రిని తన కొత్త (సెకండ్‌హ్యాండ్‌) ల్యాప్‌టాప్ దగ్గరకు తీసుకువెళ్లాడు. ఆ ల్యాప్‌టాప్‌ను ఆన్ చేసి, తండ్రి పొలం లెక్కలు రాయడానికి ఒక చిన్న ఎక్సెల్ ఫైల్‌ను సృష్టించాడు.

“నాన్నా! ఇది చాలా బాగా పనిచేస్తుంది. ఇందులో మీ లెక్కలన్నీ నేను ఫ్రీగా రాసి పెడతాను. మీరు దేని గురించి టెన్షన్ పడకండి. ఇది మన ఇద్దరి ల్యాప్‌టాప్,” అని చెప్పి, ఆ పాత ల్యాప్‌టాప్ సంచిని తండ్రికి ఇచ్చాడు.

తండ్రి, కొడుకు ఇద్దరూ ఆనందంగా నవ్వుకున్నారు. సూర్యం అప్పుడు అర్థం చేసుకున్నాడు… తాను కష్టపడి సంపాదించిన డబ్బుతో కొన్న ల్యాప్‌టాప్, అతనికి స్టేటస్ ఇవ్వకపోయినా, తన తండ్రికి సహాయం చేయగలిగింది. అదే నిజమైన సంతృప్తి, అదే అతని జీవితంలో లభించిన నిజమైన లగ్జరీ.

సూర్యం లాంటి మధ్యతరగతి విద్యార్థులు, తమ కష్టాన్ని ఇతరుల మెప్పు కోసం కాకుండా, తమ నిజమైన అవసరాల కోసం ఖర్చు పెట్టాలి. లగ్జరీ వస్తువుల ఆకర్షణలో పడి, వాటి అసలు ఉపయోగం ఏమిటో మర్చిపోకూడదు. ఒక వస్తువు దాని ధరతో కాకుండా, అది మన జీవితానికి తెచ్చే విలువతోనే గొప్పగా ఉంటుంది.

మీరు కష్టపడి సాధించాలనుకుంటున్న లక్ష్యం – అది నిజంగా మీ అభివృద్ధి కోసమా, లేక ఇతరుల ‘లైకుల’ (likes)కోసమా?