హైదరాబాద్ లాంటి మహానగరంలో, ట్రాఫిక్ సిగ్నల్ పక్కనే ఉండే ఒక చిన్న ఫుడ్ స్టాల్ అది. ఆ స్టాల్ యజమాని శ్రీధర్. ప్రతిరోజూ వందల మందికి దోశలు, పూరీలు వేసి పెట్టే శ్రీధర్, తన కడుపు నిండా మాత్రం హాయిగా ఒక్క ముద్ద కూడా తినలేకపోయేవాడు. దానికి కారణం—తీవ్రమైన గ్యాస్ సమస్య, కడుపులో మంట.
శ్రీధర్ ఒక సగటు మధ్యతరగతి యువకుడు. ఏదైనా కొత్త విషయం వింటే అది తన సమస్యకు పరిష్కారం ఏమో అని ఆశగా చూస్తుంటాడు. ఈ మధ్య సోషల్ మీడియాలో ఎక్కడ చూసినా “Probiotics” (ప్రోబయోటిక్స్) అనే మాట వినబడుతోంది. ఒక వీడియోలో ఒక డాక్టర్ “ప్రోబయోటిక్స్ వాడండి, మీ గట్ హెల్త్ (Gut Health) మార్చుకోండి” అంటున్నాడు. మరొక యాడ్లో ఒక ఖరీదైన బాటిల్ చూపిస్తూ “ఇందులో కోట్ల బ్యాక్టీరియా ఉంది” అంటున్నారు.
శ్రీధర్ లోపల ఒకటే టెన్షన్. “ఇది ఏదో అమెరికా నుంచి వచ్చిన విదేశీ టెక్నాలజీలా ఉంది. ఆ బాటిల్ రేటు చూస్తే వెయ్యి రూపాయలు పైనే ఉంది. ఒకవేళ అది కొని తాగితే ఏమన్నా అవుతుందా? లోపల బ్యాక్టీరియా అంటే పురుగులు కదా.. అవి కడుపులోకి వెళ్తే ఇంకేమన్నా జబ్బులు వస్తాయా?” అని భయపడేవాడు. ఆ భయంతోనే వాయిదా వేస్తూ, ప్రతిరోజూ జేబులో అరడజను గ్యాస్ ట్యాబ్లెట్లు వేసుకుని బతికేస్తున్నాడు.
పల్లెటూరి పయనం - ఒక వింత అనుభవం
సంక్రాంతి పండుగ వచ్చింది. శ్రీధర్ తన ఊరైన ‘పచ్చని కోనసీమ‘కు బయలుదేరాడు. అక్కడ తన తాతయ్య రామారావు గారు ఉంటారు. తాతయ్య ఒక వింత మనిషి. ఎమ్మెస్సీ అగ్రికల్చర్ చదివి, సిటీలో ఉద్యోగం చేయకుండా ఊరిలోనే కొబ్బరి తోటలు సాగు చేస్తూ ఉంటారు. ఆయన దగ్గర వెయ్యి ఏళ్ల నాటి జ్ఞానం, నేటి తరం సైన్స్ రెండూ ఉంటాయి.
పండుగ మరుసటి రోజు, సూర్యుడు అప్పుడప్పుడే కొబ్బరి ఆకుల మధ్య నుంచి తొంగి చూస్తున్నాడు. శ్రీధర్ తాతయ్యతో కలిసి తోటలోకి వెళ్ళాడు.
“ఏంట్రా శ్రీధర్.. ఆ ముఖం ఏంటి అలా పాలిపోయింది? సిటీలో సంపాదన బాగానే ఉంది కదా, తిండి లేదా?” అని తాతయ్య సరదాగా గేలి చేశారు.
శ్రీధర్ ఒక నిట్టూర్పు విడిచి, “సంపాదన ఉంది కానీ తాతయ్యా.. ఆ సంతోషం లేదు. ఈ గ్యాస్ సమస్య నన్ను చంపేస్తోంది. యూట్యూబ్లో చూస్తే ప్రోబయోటిక్స్ వాడమంటున్నారు. కానీ అవి మందుల షాపులో దొరికే ఖరీదైన డ్రగ్స్ ఏమో అని నా భయం. పైగా అవి వాడితే సైడ్ ఎఫెక్ట్స్ వస్తాయేమో అని అడుగు వేయలేకపోతున్నాను,” అని తన మనసులోని భారమంతా తాతయ్య ముందు పెట్టాడు.
తాతయ్య ఒక్క నిమిషం ఆగి, పక్కనే ఉన్న కొబ్బరి చెట్టు మీద నుంచి పడ్డ ఒక ఎండిన ఆకును చూపిస్తూ నవ్వారు. “ఒరేయ్ శ్రీధర్! నువ్వు దేని గురించి అయితే భయపడుతున్నావో, అది ఇప్పుడే నీ ఎదురుగా ఉంది తెలుసా?” అన్నారు.
శ్రీధర్ అయోమయంగా చూశాడు. “ఎక్కడ తాతయ్యా? కొబ్బరి చెట్టు మీద ప్రోబయోటిక్స్ ఉంటాయా?”
తాతయ్య పాఠం: మార్కెట్ మాయ vs మన వంటిల్లు
తాతయ్య శ్రీధర్ భుజం మీద చేయి వేసి ఇలా వివరించారు:
“చూడు నాన్న.. ప్రోబయోటిక్స్ అంటే ఏదో లాబొరేటరీలో కనిపెట్టిన వింత రసాయనం కాదు. అవి మన ప్రాణ స్నేహితులు. మన కడుపులో ఒక పెద్ద సామ్రాజ్యం ఉంటుంది. అందులో మంచి వారు, చెడ్డ వారు ఉంటారు. నువ్వు బయట ఆయిల్ ఫుడ్, చక్కెర ఎక్కువగా తింటే చెడ్డ వారి సైన్యం పెరుగుతుంది. అందుకే నీకు గ్యాస్, నీరసం వస్తున్నాయి. అదే ‘ప్రోబయోటిక్స్‘ అంటే మంచి సైన్యం. అవి లోపలికి వెళ్తే గొడవలు ఆగిపోయి, నీ జీర్ణక్రియ సజావుగా సాగుతుంది.”
శ్రీధర్ అడిగాడు, “అదే తాతయ్యా.. మరి ఆ సైన్యాన్ని నేను మందుల రూపంలో కొనాలి కదా? దానికి చాలా డబ్బులు అవుతాయి కదా?”
తాతయ్య తన చేతిలో ఉన్న మజ్జిగ గ్లాసును శ్రీధర్ చేతికి ఇచ్చారు. “శ్రీధర్! ఈ మజ్జిగను నువ్వు కేవలం పానీయం అనుకుంటున్నావా? కాదు.. ఇది ఒక మొబైల్ ఆర్మీ (Mobile Army). ఇందులో కోట్లాది ప్రోబయోటిక్ బ్యాక్టీరియా ఉన్నాయి. నువ్వు భయపడే ఆ సైడ్ ఎఫెక్ట్స్ ఇచ్చే మందులు మనకు అక్కర్లేదు. మన ఇంటి తిండిలోనే అద్భుతమైన ప్రోబయోటిక్స్ దాగి ఉన్నాయి.”
మన కళ్ల ముందున్న నిధులు
తాతయ్య ఒక్కొక్కటిగా వివరిస్తుంటే శ్రీధర్కు నోటమాట రాలేదు:
పెరుగు మరియు మజ్జిగ: “సిటీలో ప్రోబయోటిక్ డ్రింక్ అని 50 రూపాయలకు అమ్మే ఆ చిన్న బాటిల్ కంటే, మన ఇంట్లో తోడు పెట్టుకున్న పెరుగు వంద రెట్లు మేలు. అది నేరుగా నీ కడుపులోకి వెళ్లి చెడ్డ బ్యాక్టీరియా అంతు చూస్తుంది.”
చద్ది అన్నం (The Masterpiece): “రాత్రి వండిన అన్నంలో కొంచెం నీళ్లు పోసి, ఒక స్పూన్ పెరుగు వేసి రాత్రంతా ఉంచు. ఉదయాన్నే ఆ అన్నం తింటే వచ్చే బి-12 విటమిన్, ప్రోబయోటిక్స్ ఏ మందుల్లోనూ దొరకవు. మన తాతలు అందుకే అంత బలంగా ఉండేవారు.”
ఇడ్లీ – దోశ: “నువ్వు రోజూ వేసే ఆ దోశ పిండి ఉంది చూశావా? అది రాత్రంతా పులిస్తేనే రుచి వస్తుంది. ఆ పులియబెట్టే (Fermentation) ప్రక్రియే ప్రోబయోటిక్స్ను పుట్టిస్తుంది. కానీ నువ్వు ఏం చేస్తున్నావు? పిండి పులవకముందే ఫ్రిజ్లో పెడుతున్నావు లేదా ఇన్స్టంట్ మిక్స్ వాడుతున్నావు. అందుకే ఫలితం ఉండటం లేదు.”
ఊరగాయలు: “మితంగా తీసుకునే ఇంట్లో పట్టిన ఆవకాయ, మాగాయ ముక్కల్లో కూడా ఈ మంచి సూక్ష్మజీవులు ఉంటాయి. అవి కేవలం రుచి కోసం కాదు, అరుగుదల కోసం.”
శ్రీధర్ కళ్ళు తెరిచాడు
శ్రీధర్ ఒక్కసారిగా తేలికపడ్డాడు. తను దేనికోసమో భయపడుతూ, ఖరీదైన మందుల కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు. కానీ పరిష్కారం తన కళ్ల ముందే, తన వంటింట్లోనే ఉంది.
“తాతయ్యా.. అంటే నేను ఇక మీదట ఆ ఖరీదైన బాటిల్స్ కొనక్కర్లేదా?” అని అడిగాడు నవ్వుతూ.
తాతయ్య గంభీరంగా అన్నారు, “అవసరం లేదు శ్రీధర్! కానీ ఒక కండిషన్. నువ్వు ఆ సైన్యాన్ని పంపడమే కాదు, అవి లోపల బతకడానికి ఆహారం కూడా ఇవ్వాలి. వాటికి ఆహారం అంటే ఆకుకూరలు, కూరగాయలు (Prebiotics). నువ్వు అవి మానేసి కేవలం ప్రోబయోటిక్స్ తీసుకుంటే, సైన్యం యుద్ధానికి వెళ్తుంది కానీ ఆకలితో చనిపోతుంది.”
శ్రీధర్ కి అసలైన వెల్త్ మేనేజ్మెంట్ మరియు హెల్త్ మేనేజ్మెంట్ రెండూ అర్థమయ్యాయి. తన ఫుడ్ స్టాల్లో కూడా ఇకపై నాణ్యమైన పెరుగు, మజ్జిగ అమ్మాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
మిత్రులారా, ఆధునిక కాలంలో మనం కొత్త పేర్లకు, ఆకర్షణీయమైన ప్యాకింగ్లకు మోసపోతున్నాం. “ప్రోబయోటిక్స్” అనేవి ఒక ఖరీదైన ట్రెండ్ కాదు.. అవి మన సంస్కృతిలో భాగం. మీ ఆరోగ్యానికి పరిష్కారం మందుల షాపులో లేదు, మీ వంటింట్లో ఉండే పెరుగు కుండలో ఉంది. మందుల కోసం వేలు ఖర్చు చేసే ముందు, మన పాత పద్ధతులను ఒక్కసారి గుర్తు తెచ్చుకోండి.
❓ మీ కోసం ప్రశ్న
మీరు చివరిసారిగా హాయిగా ‘చద్ది అన్నం’ లేదా ‘చిక్కటి మజ్జిగ’ ఎప్పుడు తాగారు? మీరు కూడా శ్రీధర్ లాగే ప్రకటనలను చూసి భయపడుతున్నారా? మీ అభిప్రాయాన్ని కామెంట్ చేయండి!
ఇలాంటి మరిన్ని అనుభవాలు
Corporate Jobs vs AI Threats : AI ముప్పు.. పల్లెటూరి పిలుపు!
మనం మెషీన్ల కంటే వేగంగా పరిగెత్తాలని చూస్తున్నామా.. లేక మనల్ని మనం మెషీన్లుగా...
Read More(Toxic Neighbors) ఇరుగు-పొరుగు ఈర్ష్య: సాయం చేస్తే శాపమా?
“మేము సాయం చేసిన చేతులే.. ఈరోజు మా ఇంటి పునాదుల్ని కదిలిస్తున్నాయి! సాయం...
Read More(Road Safety) మీ ప్రాణం కంటే 2 నిమిషాలు ఎక్కువనా?
సిగ్నల్ ఇంకా ఎరుపు రంగులోనే ఉంది, కానీ వెనుక నుంచి ఒక కారు...
Read More(Middle class Loan trap) మనం మధ్యతరగతి కాదు.. EMI తరగతి!
ప్రపంచమంతా అజయ్ సెటిల్ అయిపోయాడు అనుకుంది, కానీ తన ఆఫీసులో జరిగిన ఆ...
Read Moreచదివే ప్రతి కథ ఒక పాఠం, ప్రతి అడుగు ఒక కొత్త ఉత్సాహం; ఆ మజా మిస్ కాకుండా టెలిగ్రామ్లో జాయిన్ అవ్వండి!





