(Middle class Loan trap) మనం మధ్యతరగతి కాదు.. EMI తరగతి!

ప్రపంచమంతా అజయ్ సెటిల్ అయిపోయాడు అనుకుంది, కానీ తన ఆఫీసులో జరిగిన ఆ ఒక్క చిన్న మార్పుతో తను కట్టిన పేకమేడ మొత్తం కూలిపోతుందని తను కూడా ఊహించలేదు! (Middle class Loan trap)

హైదరాబాద్‌లోని ఒక పేరున్న సాఫ్ట్‌వేర్ కంపెనీలో అజయ్ ఒక సీనియర్ డెవలపర్. నెలకు లక్షా అరవై వేల రూపాయల జీతం. తెల్లటి షర్టు, చేతికి మెరిసే వాచ్, కింద పార్కింగ్‌లో ఒక బ్రాండెడ్ ఎస్‌యూవీ (SUV). బయట ప్రపంచానికి అజయ్ ఒక ‘సక్సెస్ ఫుల్‘ యువకుడు. కానీ ఆ రంగుల వెనుక ఉన్న చీకటి అజయ్‌కి, అతని డైరీకి మాత్రమే తెలుసు.

ఆ రోజు రాత్రి రెండు గంటలవుతోంది. అజయ్ నిద్రపోలేకపోతున్నాడు. పక్కనే తన భార్య శ్రావణి, ఐదేళ్ల కూతురు చిన్మయి ప్రశాంతంగా నిద్రిస్తున్నారు. కానీ అజయ్ మెదడులో మాత్రం ఒక పెద్ద ‘క్యాలిక్యులేటర్’ తిరుగుతోంది.

“రేపు ఒకటో తారీఖు.. ఏ ఏ అకౌంట్ల నుండి ఎంత కోత పడుతుంది?“

గతాన్ని మర్చిపోయిన వర్తమానం

అజయ్ మనసు ఒక్కసారిగా పదేళ్ల వెనక్కి వెళ్ళింది. వాళ్ళ నాన్న సూర్యనారాయణ గారు ఒక ప్రభుత్వ కార్యాలయంలో క్లర్క్. అప్పట్లో ఆయన జీతం కేవలం పదివేలు. కానీ ఆ పదివేలతోనే అజయ్‌ని చదివించారు, అక్క పెళ్లి చేశారు, పండుగ వస్తే ఇల్లంతా కొత్త బట్టలతో కళకళలాడేది. సూర్యనారాయణ గారికి ఒక్కటే సూత్రం ఉండేది—”చేతిలో పైసా ఉంటేనే బజారుకి వెళ్ళు.. లేదంటే ఇంట్లో కూర్చుని టీ తాగు.”

కానీ అజయ్ తరం వేరు. సాఫ్ట్‌వేర్ ఉద్యోగంలో చేరగానే అజయ్‌కి వచ్చిన మొదటి ఫోన్ కాల్ ఇంటి నుండి కాదు.. ఒక బ్యాంక్ ఏజెంట్ నుండి. “సర్, మీకు ఫ్రీ క్రెడిట్ కార్డ్ ఇస్తున్నాం.. తీసుకోవడమే మీ ఆలస్యం” అన్నారు. అప్పుడే అజయ్ జీవితంలోకి ‘ప్లాస్టిక్ మనీ‘ ప్రవేశించింది.

మొదట చిన్న ఫోన్, తర్వాత బైక్, ఆపై పెళ్లి కాగానే ఒక లగ్జరీ అపార్ట్‌మెంట్.. ఇలా అన్నీ అప్పులే!

ఆ పగటి కలలు.. ఈ రాత్రి నిద్రలేమి

ఒకరోజు ఉదయం ఆఫీసుకి వెళ్తుండగా రేడియోలో ఒక ప్రకటన వినిపించింది: “మీ కలల కారుని ఇంటికి తీసుకెళ్లండి.. కేవలం నెలకు 15,000 EMI తో!“*అజయ్ లెక్కలేసుకున్నాడు. లక్షా అరవై వేల జీతంలో పదిహేను వేలు ఎంత? సముద్రంలో కాకి రెట్ట అంత అనుకున్నాడు. కానీ అతను మర్చిపోయిందేంటంటే, అప్పటికే అతని జీతంలో 60% హోమ్ లోన్ కి, 10% ఇన్సూరెన్స్‌లకి, మరో 10% పాత క్రెడిట్ కార్డ్ బాకీలకి పోతోంది.

కారు ఇంటికి వచ్చింది. అపార్ట్‌మెంట్ పార్కింగ్‌లో ఆ కారుని చూసి పక్కింటి వాళ్లంతా అసూయపడ్డారు. శ్రావణి కూడా గర్వంగా ఫీలయ్యింది. కానీ ఆ కారు స్టీరింగ్ అజయ్ చేతిలో లేదు.. బ్యాంక్ మేనేజర్ చేతిలో ఉంది.

ఆకస్మిక దాడి

జీవితం ఇలాగే సాఫీగా సాగిపోతుంది అనుకుంటున్న తరుణంలో, ఒక అనూహ్య ఘటన జరిగింది. అజయ్ తండ్రికి గుండెపోటు వచ్చింది. హుటాహుటిన హాస్పిటల్‌లో చేర్చాల్సి వచ్చింది. డాక్టర్లు ఆరు లక్షలు ఖర్చు అవుతుందని చెప్పారు.

అజయ్ తన బ్యాంక్ బ్యాలెన్స్ చూసుకున్నాడు. అందులో కేవలం నలభై వేలు మాత్రమే ఉన్నాయి. లక్షల్లో జీతం తీసుకుంటున్నా, అత్యవసర సమయానికి చేతిలో డబ్బు లేదు. ఎందుకంటే అంతా ‘కిస్తీల’కే (EMIs) సరిపోతోంది.

చివరికి మళ్ళీ పర్సనల్ లోన్ తీసుకోవాల్సి వచ్చింది. ఆ లోన్ కోసం అజయ్ కట్టిన వడ్డీ, ఆసుపత్రి బిల్లు కంటే ఎక్కువే ఉంది. అప్పుడు అర్థమైంది అజయ్‌కి— తాను సంపాదిస్తోంది తన కోసం కాదు, తను తీసుకున్న అప్పులకి వడ్డీలు కట్టడం కోసం అని.

ఆఫీసులో నిశ్శబ్దం

హాస్పిటల్ గండం గడిచింది అనుకునేలోపే ఆఫీసులో ‘రిసెషన్‘ (ఆర్థిక మాంద్యం) పుకార్లు మొదలయ్యాయి. అజయ్ టీమ్‌లో ఇద్దరిని తొలగించారు. అజయ్ భయంతో వణికిపోయాడు. తనకు ఉద్యోగం పోతే?

* హోమ్ లోన్ ఆగదు.
* కారు EMI ఆగదు.
* పిల్లల స్కూల్ ఫీజు ఆగదు.
* కనీసం ఆ నెల తిండికి కూడా అప్పు చేయాల్సిన పరిస్థితి.

అప్పుడే అజయ్‌కి ఒక చేదు నిజం తెలిసింది. తను ‘మిడిల్ క్లాస్‘ కాదు.. తను ‘EMI క్లాస్‘. అంటే, అప్పు తీసుకుంటేనే తన జీవితం నడుస్తుంది. ఆ అప్పు తీరాలంటే తన రక్తాన్ని, చెమటని ఆఫీసులో ధారపోయాలి. దీన్నే ‘మోడ్రన్ స్లేవరీ‘ (ఆధునిక బానిసత్వం) అంటారు.

తండ్రి నేర్పిన పాఠం

ఒకరోజు సూర్యనారాయణ గారు అజయ్ డైరీని చూశారు. అందులో అన్నీ అప్పుల లెక్కలే. ఆయన అజయ్‌ని దగ్గరకు పిలిచి ఒక చిన్న మాట చెప్పారు.

“రేయ్ అజయ్.. మనం పాత కాలంలో ‘సంక్రాంతి’కి కొత్త బట్టలు కొనేవాళ్ళం. ఆ ఆనందం ఏడాది పొడుగునా ఉండేది. మీరు ప్రతి వారం అమజాన్‌లో ఏదో ఒకటి కొంటున్నారు, కానీ ముఖంలో ఆనందం లేదు. ఎందుకో తెలుసా? మీరు వస్తువులతో సంతోషాన్ని కొనాలని చూస్తున్నారు. కానీ సంతోషం అనేది ‘అప్పు లేకపోవడం’లో ఉంటుంది.”

సూర్యనారాయణ గారు తన పాత అల్యూమినియం డబ్బా తీసి చూపించారు. అందులో ఆయన తన రిటైర్మెంట్ డబ్బులు, పాత సేవింగ్స్ దాచుకున్నారు. “ఇదిగో.. ఈ డబ్బుతో నీ హోమ్ లోన్ లో సగం కట్టేయ్. ముందు ఆ బరువు దించుకో”*అన్నారు.

అజయ్ కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. తండ్రి తన కోసం దాచుకున్న డబ్బుని తీసుకోవడానికి మనసు రాలేదు. కానీ అప్పుడే ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నాడు.

మార్పు మొదలైంది..

అజయ్ తన జీవనశైలిని మార్చుకున్నాడు:

1. అనవసర ఆడంబరాలు కట్: వీకెండ్‌లో మాల్స్‌కి వెళ్లి వేలకు వేలు తగలేయడం మానేశాడు.
2. సెకండ్ హ్యాండ్ మంత్రం: తన ఖరీదైన కారుని అమ్మేసి, అప్పు తీర్చేశాడు. ఆఫీసుకి బస్సులో లేదా చిన్న కారులో వెళ్లడం మొదలుపెట్టాడు. మొదట్లో చుట్టాలు ఏమనుకుంటారో అని భయపడ్డాడు, కానీ మనశ్శాంతి ముందు ‘లోకం’ ఏం అనుకుంటే తనకేంటి అనిపించింది.
3. క్రెడిట్ కార్డ్ ముక్కలు: తనకున్న మూడు క్రెడిట్ కార్డులను కట్ చేసి పడేశాడు. డెబిట్ కార్డులో డబ్బు ఉంటేనే ఖర్చు పెట్టడం నేర్చుకున్నాడు.

రెండేళ్ల తర్వాత.. అజయ్ ఇప్పుడు ప్రశాంతంగా ఉన్నాడు. జీతం రాగానే 40% పొదుపు చేస్తున్నాడు. అప్పుల సుడిగుండం నుండి బయటపడి, నిజమైన ‘మధ్యతరగతి’ మ్యాప్‌లోకి అడుగుపెట్టాడు.

మనందరి కథ ఇదేనా?

మిత్రులారా, మనం మన పిల్లలకి ఆస్తులు ఇవ్వకపోయినా పర్వాలేదు, కానీ ‘అప్పులు’ లేని జీవితాన్ని అలవాటు చేయాలి. లోకానికి గొప్పగా కనిపించడం కంటే, మనసుకి ప్రశాంతంగా ఉండటం ముఖ్యం.

ఈ కథలో ఒక సందేశం:

నిజం మాట్లాడుకుంటే.. ఈ రోజుల్లో అప్పు తీసుకోకుండా ఇల్లు కట్టాలన్నా, కారు కొనాలన్నా అల్లావుద్దీన్ అద్భుత దీపం అయినా ఉండాలి, లేదా లాటరీ అయినా తగలాలి! మధ్యతరగతి వాళ్లకి ‘లోన్’ అనేది ఒక ఆక్సిజన్ సిలిండర్ లాంటిది. అది లేకపోతే మన పెద్ద కలలు ఊపిరి తీసుకోలేవు.

అయితే, లోన్ తీసుకోవడం తప్పు కాదు.. కానీ ఆ లోన్ మనల్ని ‘లోపలికి’ తొక్కేయకూడదు. కారు కొనడం ముఖ్యం కాదు, ఆ కారు EMI కట్టడానికి పెట్రోల్ డబ్బులు కూడా మిగల్లేనంతగా మన జేబుకి చిల్లు పడకూడదు. మనం కొనే వస్తువు ‘వర్త్’ ఆ? మన జీతంలో ఆ EMI వాటా ఎంత? ఒకవేళ మధ్యలో ఏదైనా తేడా జరిగితే తిరిగి కట్టగలమా? అని లెక్క వేసుకోకపోతే.. రేపు పొద్దున ఆ ఇల్లు, కారు మనవి కాకుండా బ్యాంకు వాడివి అయిపోతాయి.

గుర్తుంచుకోండి.. బ్యాంక్ వాడు మనకి లోన్ ఇస్తున్నాడంటే మన మీద ప్రేమతో కాదు, మనల్ని ఏళ్ల తరబడి తన చుట్టూ తిప్పుకోవచ్చని! అందుకే, మన ‘మిడిల్ క్లాస్ మ్యాప్’లో అప్పుని ఒక నిచ్చెనలా వాడుకుందాం.. మెడకి ఉరితాడులా మార్చుకోవద్దు!

చివరిగా ఒక ప్రశ్న:

మీరు కొన్న వస్తువులలో ఏది మీ మనశ్శాంతిని దూరం చేస్తోంది? మీరు కూడా ‘EMI తరగతి’ నుండి బయటపడాలని అనుకుంటున్నారా? మీ అనుభవాలను, మీరు తీసుకున్న కఠిన నిర్ణయాలను కింద కామెంట్ సెక్షన్‌లో మాతో పంచుకోండి. మీ కథ ఇతరులకి స్ఫూర్తి కావచ్చు!